vrijdag, augustus 22, 2008

Scabreuze versjes

Het is fascinerend en wonderlijk hoe het geheugen werkt. Vandaag doken ineens een aantal scabreuze versjes op in mijn hoofd. Ik herinner me ze van vroeger. Ik heb geen idee waar ze vandaan komen en van wie ik de teksten geleerd heb. Maar voor ik ze vergeet in de mist der tijd reproduceer ik ze hier.

Op een bed met stalen veren
Lag de cowboy met zijn vrouw
Hij wou het eens proberen
Maar het gaatje was te nauw

en:

Kut, zei de graaf en hij sprong op 't wief
Au, zei de vrouw, wat neukst dou stief
Dat mot, zei de edelman
Anders kom'n 'r geen kind'ren van

De laatste moet met Gronings accent uitgesproken worden, anders werkt het niet.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

ja ik weet het nog, ik weet zelfs waar we het steeds zongen (want het was een lied) keihard inder een tunnel in onze stad zodat iedereen het kon horen Choqueren heet dat nu
groeten Hans

Anoniem zei

Op een bed van stalen veren
lag Jansen met zijn vrouw
hij wou t eens proberen
maar t gaatje was te nauw

na 10 minuten drukken
had hij m er eindelijk in
na 9 maanden wachten, had hij een heel gezin