woensdag, augustus 31, 2011

Iers dagboek



De tram is stuk. Geen goed begin. Gelukkig zijn we te vroeg bij de halte en vertrekt de tram die we wilden nemen wel op tijd. Maar het is druk op dinsdag in Rotterdam en de tram doet er lang over om bij het Centraal Station te komen. Marktdag. Dan een lange tocht van de tramhalte naar de ingang. Verbouwing. Ik doe ook nog eens een paar mislukte pogingen om met mijn pinpas een treinkaartje naar Eindhoven te kopen en zo vliegt de tijd voorbij. Mijn dochter's pinpas doet 't wel maar dan hebben we nog slechts drie minuten om de trein te halen. Op de trap naar het perron horen we het fluitje van de conducteur. Gelukkig is het een aardige conducteur. Hij ziet Mijn Dochter rennen en wacht tot we hijgend in de trein zitten.

De trein komt vervolgens vlakbij de eindbestemming achter een stoptrein te zitten en stapvoets leggen we de laatste kilometers af. Dus weer rennen. Nu van de trein naar bus 401. Dan volgt de bustocht door de buitenwijken naar het vliegveld. Maar we zijn ruim op tijd en volgt het gebruikelijke saaie wachten op het vliegveld.

De vliegreis heeft geen vertraging en door de speakers klinkt de trotse stem van iemand van het boordpersoneel dat dit weer een Ryan Air-vlucht is die op tijd binnenkomt. We zijn in Ierland.

Opnieuw volgt een lange tocht door saaie buitenwijken maar dit is het buitenland. Veel minder saai dus. Allereerst valt me op dat alle straatnaambordjes tweetalig zijn. Iers en Engels. De grote hoeveelheid take-away restaurants. Italiaans en Chinees. Het aantal bushaltes lijkt eindeloos maar dan staan we aan de voet van ongelooflijk hoge naald die naar de hemel wijst, The Spire, in het centrum van Dublin.

vrijdag, augustus 26, 2011

Nep



Het lijkt op 'Vers gehakt' maar het is het niet. Het staat er ook op. Vers gehakt. Maar het ligt in de schappen van de C1000 tussen de vegetarische vleesvervangers. Dat is het ook. Het is een sojaprodukt. Geen kiloknaller. Niet alleen lijkt het sprekend op gehakt, het staat er dus nog op ook. Is dit nu misleiding?

Ik heb het gebruikt om paprika's te vullen. Het smaakt niet als gehakt, het is minder vet, en, het belangrijkste, lekker.

Het 'Vermoeden' speelt "Polinka"

Morgen, aanstaande zaterdag 27 augustus, speelt Het 'Vermoeden' een kort verhaal van Tsjechov in Café Tsjechov&Co op Katendrecht in het kader van de Tsjechov-vierdaagse. Herbij meer informatie over de avond.

TSJECHOV-AVONDVIERDAAGSE 4
Aanvang: 20:00



Vier dagen  lang staat het werk van Anton Tsejchov centraal in zijn eigen letterencafé op de Kaap: de eerste twee dagen proza (onder auspiciën van Arie van der Ent), de laatste twee dagen toneel (onder auspiciën van Reinier van Mourik). Als zondagbonus: Paul van Soest speelt Moskou-Petoesjki, naar Venedikt Jerofejev
Programma za. 27:
René Roza sterft in De Kersentuin
Nico van Riessen speelt Over de Schadelijkheid van Tabak
Irene Siekman beweegt door De Kersentuin
Fedde Spoel en Marjanne Deijl van Het 'Vermoeden' spelen Polinka

PAUZE

Theatergroep ZIJ speelt Drie Zusters (in de bewerking van Bart Moeyaert)
Hans Kooiman leest Romance met Contrabas
Adviesprijs toegang: €5 (discrete betaalbus aanwezig)

Café Tsjechov&Co is te vinden op de Delistraat 2 op Katendrecht.

donderdag, augustus 18, 2011

Op zoek naar Flaubert



Normandie waar we dit jaar op vakantie zijn, is de streek waar Flaubert is geboren en waar zijn beroemdste boek Madame Bovary zich afspeelt. Omdat ik een groot fan ben van Flaubert maak ik als een bedevaartganger een korte rondgang langs een drietal plaatsen. Rouen, Trouville en Ry. De eerste plaats die ik aandoe is het geboortehuis van de schrijver in Rouen. Nu ingericht als klein museum. Het is zonnig als ik naar binnen ga en zonnig als ik naar wordt gestuurd omdat het museum om twaalf uur sluit, maar tussendoor valt een zware regenbui.

Het huis is ingericht ter herinnering aan de jonge jaren van Flaubert die de zoon was van een dokter die in het naastgelegen hospitaal werkte. Daarom is de benedenverdieping ingericht als een museum van de geschiedenis van de geneeskunst. Niet echt mijn eerste interesse dus haast ik me naar de eerste verdieping waar Flaubert geboren werd en zijn jeugdjaren doorbracht. Hierbij een foto van het behang dat boven zijn bed hing. Later nagemaakt natuurlijk.

Er zijn heiligenbeelden van onder andere Sint Antonius (La tentation de Saint Antoine) en er is de papegaai van Flaubert die hij geleend zou hebben in het museum van Rouen voor het schrijven van zijn verhaal Un Coeur Simple waarvan er volgens de schrijver Julian Barnes (Flaubert's parrot) meerdere zijn. Een schattig museum.

Toch blijkt ook het museum van de geneeskunst een ontdekking. Allerlei oude apparaten zoals één van de eerste couveuses, mooie skeletten. Maar het hoogtepunt is een verbeelding van de geboorte. Twee geopende vrouwenbenen gemaakt met een navelstreng en een baby, geheel uitgevoerd in beige katoenen stof en waarschijnlijk opgevuld met kapok. Van hetzelfde materiaal is ook het interieur van een vagina te zien. Dit alles om medische studenten les te geven. Fascinerend.

woensdag, augustus 10, 2011

Toerist in eigen stad

Vandaag spelen we toerist in eigen stad. Oorspronkelijk wilden we met onze oudste dochter op pad gaan, naar het strand, naar Gouda, naar Hellevoetssluis of ergens anders in de omgeving. In de auto en wegwezen. Maar uiteindelijk kiezen we voor de eigen stad, ons eigen Rotterdam. In Weekblad de Echo staat een artikel met als titel: "Rotterdam verliest in aanzien." Dat moeten we zelf dan maar eens gaan controleren.

We fietsen langs de prachtige Wagnervilla's in Kralingen: Tristan en Isolde, Parsifal, Wotan, Die Walküre en Rheingold. Daarna gaan we naar het Oude Noorden en fietsen langs het Berkelplein naar de Sophiakade. Het kunstwerk dat enige jaren geleden is aangebracht in het smalle steegje dat het plein met de kade verbindt, gemaakt door een graffiti-collectief, is totaal afgebladderd. Een groot aantal van de wereldsterren die zijn afgebeeld zijn nu onherkenbaar.

Verder gaat het, naar het Oude Noorden. Naar het oude Roteb-gebouw dat is afgebroken, maar waar nu een nieuw gebouw staat waarin allerlei kleine hippe winkels zijn gevestigd. Helaas blijkt het gebouw dicht. Wegens vakantie gesloten.

Gelukkig is Spam wel open. We neuzen een beetje rond tussen de tweedehands meubelen in het oude pand van een elektronicawinkel. De prachtige grote videowand is er nog, maar helaas buiten werking. We gaan de Zwaanshals in. Het Kookpunt is weer uitgebreid en lijkt zich als een olievlek vanaf het Noordplein uit te breiden.

We drinken een kop koffie of thee bij Tony's Place, maar dat heeft niet meer de sfeer die het vroeger had. Het is er enigszins kaal en leeg en mist de gezelligheid van vroeger. Verder maar weer. We rijden langs de fietsenwinkel, Biker's Best, waar ik even blitse fietsen wil kijken en mijn achterband oppompen die nog steeds niet vol is sinds ik hem er in Frankrijk heb opgezet. Daar reed ik lek en toen moest er een nieuwe binnenband opgezet. Die hebben we opgepompt met het kleine pompje van Mijn Vrouw en sindsdien is mijn band nog steeds halfzacht.

We besluiten de tocht met een bezoek aan de Kop van Zuid. Aan Café Rotterdam. Ook dat is enigszins kaal en leeg. We treffen het niet vandaag met de uitgaansgelegenheden. Café Rotterdam gaat op 28 augustus helemaal dicht omdat het bijna geen klanten meer trekt. Gelukkig is er nog wel Dudok-taart voor de dames en een glaasje Grolsch voor mij. Op de foto het lege terras van Café Rotterdam.

De excursie sluiten we af met een bezoek aan de Jumbo-supermarkt waar we het eten uitzoeken aan de hand van het supermarkttijdschrift: Plaattaart met rucolapesto. Dat maak ik thuis klaar in de oven. Een soort pizza met Italiaanse groenten, rundersaucijs en zelfgemaakte rucolapesta. Goede afsluiting van een heerlijke middagje toerist in eigen stad, Rotterdam. Goede stad eigenlijk.

vrijdag, augustus 05, 2011

Arnon Grunberg: Huid en haar

Het laatste boek van Arnon Grunberg, Huid en haar, gaat over de econoom Roland Oberstein. Oberstein heeft een ex en verscheidene jongere vriendinnen. Dit ondanks zijn nogal autistische gedrag dat vrouwen op de een of andere manier toch mysterieus en aantrekkelijk lijken te vinden. Hij is bezig met een boek over de geschiedenis van de economische bubbel en eigenlijk is dat het enige wat het echt interesseert. Zijn hobby is de holocaust en dan met name de economische aspecten ervan. Op een conferentie over de holocaust ontmoet hij Lea die een boek schrijft over kampcommandant Rudolf Höss. Ook zij valt voor de econoom en dat is de start van een intrigerende satire over de wereld als markt en strijd. Alles kan verhandeld worden dus waarom de liefde niet? Wat is een paar borsten waard?

Roland en Lea zijn overduidelijk de hoofdfiguren in deze roman maar ook de bijfiguren zijn minstens zo interessant alhoewel minder uitgewerkt, zoals Jason, de man van Lea, de borough president van Brooklyn met zijn geheime verhouding. Sylvie, de ex van Roland en moeder van hun kind Jonathan, die verliefd is op de totaal apathische Lysander. Violet, de minnares van Oberstein die zelf weer vreemdgaat met een zelfingenomen handelaar in satelliettelefoons. En dan is er nog de clowneske moeder van Oberstein die er van overtuigd is dat de hele wereld maar een doel heeft, namelijk haar ondergang.

Na de vorige boeken die ik van Grunberg gelezen en die me na het fantastische De Asielzoeker toch enigszins tegenvielen werd ik dit keer eindelijk weer eens echt geraakt. Het boek is mysterieus, grappig en eigenzinnig, en toch nergens voorspelbaar alhoewel alle bekende thema's van Grunberg weer aanwezig zijn. Net als bij eerdergenoemde asielzoeker werd ik ook nu weer erg geraakt door het waanzinnig tragikomische en toch ontroerende einde. Met huid en haar lever ik me graag over aan de fantasiewereld van Arnon Grunberg.