zaterdag, maart 27, 2010

Verkiezingen in Rome (2)


Dit weekend is het zover, dan zijn de verkiezingen in Rome. Daarom nogmaals een affiche. Of eigenlijk twee affiches.

In Rome II



In Rome aangekomen zien we op het vliegveld al gelijk de eerste nonnetjes. Met zijn vieren in gesprek aan een cafétafeltje terwijl wij een tafeltje verder onze eerste echte Romeinse cappuccino drinken.

vrijdag, maart 26, 2010

Alberto Moravia: Vrouw van Rome


Dit Vrouw van Rome is weer zo'n boek dat minstens twintig jaar bij mij in de boekenkast heeft gestaan. Ik ben blij dat ik het er nu uiteindelijk uit heb genomen en het heb gelezen. Aanleiding was ons reisje naar Rome. Op weg naar en van en in Rome las ik een pagina of honderd en vreemd genoeg kwam in dat gedeelte geen enkele referentie voor naar een aanwijsbare plaats in Rome. Dat kwam pas ergens na pagina 200. Nu kun je die plaatsen achteraf makkelijk opzoeken op Google Maps en zo bepaalde plaatsen in het boek traceren en zelfs met streetview bekijken. Zo woont Giacomo in een straat in de buurt van het Vaticaan en de Engelenburcht en is er in het boek een moord gepleegd op een juwelier in een straat niet al te ver van het hotel waar wij logeerden. Verder heeft het boek toch niet echt veel met Rome te maken. De Italiaanse titel is La Romana, de Romeinse, en die titel past beter bij het boek.

De Vrouw van Rome gaat over Adriana, een eenvoudige volkse vrouw die samenleeft met haar moeder, een naaister. Op de eerste pagina's van het boek neemt haar moeder haar mee naar een schilder omdat ze een mooi lichaam heeft: grote borsten, brede heupen en een slanke taille, geknipt om te dienen als naaktmodel. Ze is dan pas zestien jaar en blijkbaar niet preuts want ze doet wat haar moeder zegt. Die hoopt dat Adriana op deze manier een rijke vent aan de haak zal slaan en waarschuwt haar het niet met een schilder aan te leggen. Dat doet ze niet maar ze wordt verliefd op een chauffeur, Gino. Dit is haar eerste liefde en de eerste man in haar leven. Het verhaal draait rondom de vier belangrijkste mannen in haar leven: de chauffeur Gino, de politieman Astarita, de student Mino (Giacomino) en de moordenaar Sonzogno.

De eerste man met wie Adriana hoopt te trouwen en een gezinnetje te bouwen blijkt uiteindelijk niet echt betrouwbaar en nadat ze iets heeft gehad met Astarita die vreselijk verliefd is op Adriana, maar op wie zij niet verliefd is. Als de relatie met Gino afloopt gaat ze 'het leven' in, 'de baan op', ze wordt prostituée.

Ik bleef een tijdje met open ogen liggen, in het donker, zonder ergens aan te denken. 'Ik ben een hoer,' zei ik tenslotte hardop, om te zien wat voor indruk dat op mij maakte. Het scheen helemaal geen indruk op me te maken. Ik deed mijn ogen dicht en sliep bijna dadelijk in.

Bovenstaande geeft een indruk van de nuchtere kijk op het leven die Adriana heeft. Qua levensbeschouwing is het boek een kind van de tijd, de tijd van het existentialisme. Soms enigszins cynisch, het leven heeft geen zin, God is dood en in iedereen probeert er op zijn manier iets van te maken maar dat loopt niet altijd zoals je wilt.

De verhouding die Adriana met Astarita heeft wordt gespiegeld in haar relatie met Mino. In dit geval is zij degene die hem tot liefde probeert te dwingen, zonder al te veel succes. Mino lijkt op de lafaard Garcin uit Huis Clos (Met gesloten deuren) van Sartre. Een politiek activist zonder ruggegraat die bij de eerste de beste arrestatie doorslaat en zijn kameraden verraadt.

Het meest bijzondere en mysterieuze karakter in het boek is Sonzogno. Een vriend van Gino die door Gino gevraagd wordt om de gouden poederdoos te gelde te maken, die Adriana in een opwelling uit het huis van de meesteres van Gino heeft gestolen. Deze poederdoos speelt als levenloos personage eveneens een belangrijke rol in de roman.

Ik voelde de angst niet zozeer in mijn leden, die me nog wel gehoorzaamden, al was het dan vol afkeer, maar meer van binnen, diep in mijn schoot, die zich leek te sluiten en met walging de omarming scheen te weigeren. Eindelijk nam hij me en ik had een gevoel van genot dat door de omarming zwart en gruwzaam leek en ik kon niet nalaten een luide, langgerekte en klaaglijke kreet te slaken in dat duister, alsof de laatste omklemming niet die van de liefdesdaad maar van de dood was geweest, en mijn kreet die van het leven, dat uit mij week , niets als een ontzield en mishandeld lichaam achterlatend.

Bovenstaande schrijft Adriana over hoe ze met Sonzogno de liefde bedrijft. Daarna vertelt hij haar over de moord die hij heeft gepleegd. Adriana is nieuwsgierig en wil alle details weten. Nog twee keer komt Sonzogno daarna terug. De tweede keer om haar ten huwelijk te vragen en de derde keer om wraak op haar te nemen omdat hij denkt dat ze hem bij de politie heeft aangegeven. Maar het geheimzinnige verbond dat er tussen deze twee personages is en dat slechts in drie scènes wordt geschetst vind ik intrigerend. Het deed me denken en riep echo's op van het verbond dat er is tussen Lutter en De Mooie Onbekende in het stuk De Mooie Onbekende.

Een mooi boek dat een beter omslag verdient dan dit. Dick Bruna heeft een groot aantal prachtige omslagen gemaakt voor de Zwarte Beertjes-reeks maar dit omslag had zo'n beetje elk willekeurig boek kunnen sieren en heeft totaal niets met de veel duisterder inhoud te maken.

woensdag, maart 24, 2010

Verkiezingen in Rome


Als we in Rome zijn zijn er ook naderende verkiezingen. Dit weekend, het weekend van 27 maart moet er gestemd gaan worden voor de regionale verkiezingen. Sommige affiches zijn erg mooi half afgescheurd zoals dit exemplaar.

dinsdag, maart 23, 2010

Knock: tweede ronde

Op een stralende zondagmiddag wordt voor de tweede maal Dr Knock gespeeld. De stemming vooraf is anders dan de eerste keer. Toen was het allemaal een stuk spannender en dat is te merken. Ik ben bang voor de concentratie bij de spelers en die angst wordt bewaarheid. Het is allemaal ongeconcentreerder dan op vrijdagavond. De eerste paar minuten zijn ronduit slecht maar al snel komt het stuk op gang. Er wordt een groot aantal kleine (tekst)fouten gemaakt maar alles wordt goed opgevangen en het publiek lacht meer dan de eerste keer. Ook dat heeft mijns inziens te maken met het feit dat er losser en ontspannener wordt gespeeld. Het publiek voelt het als de toneelspelers gespannen zijn en zijn dat zelf ook meer gespannen. Ook dit keer zit de zaal goed vol, 75 tot 80 man schat ik. Een goede (voorlopige?) afsluiting.
(Misschien wordt Dr Knock nog één of meer keren gespeeld, mits het de groep lukt andere podia te interesseren voor de voorstelling.)

Ro theater: Poeskafee

Het lijkt er op dat het Gerardjan Rijnders na een carrière van grote successen bij Toneelgroep Amsterdam maar niet wil lukken een echt goede voorstelling te maken bij het Ro theater in Rotterdam. Vond ik Woyzeck al niet veel aan (maar daarover waren de meningen verdeeld), Poeskafee, een nieuw stuk van Wanda Reisel, is gewoon een slecht toneelstuk. De spelers die normaliter meer dan goed zijn, bijna alle sterspelers van het Ro (minus Fania Sorel die alleen even op film te zien is) en de sterspelers van de KVS, doen erg hun best, maar ook zij kunnen er niets aan doen. Hier helpt geen moedertjelief aan. Het stuk mist een plot en een duidelijke ontwikkeling. Geen van de karakters raakt je echt. Ze zijn zelfs allemaal erg clichématig. De vriendengroep bestaat uit een drinkende en meisjes versierende dokter, een recensent, een lesbische vrouw die een borst moet missen en een vrouw die er net niet bijhoort. Ze zijn vergezeld van een tweetal kinderen en een vriendin van één van hen. Ik verwachtte een soort Cloaca, een Festen of een moderne Tsjechov, en dan ditmaal over een vriendengroep uit de zestiger jaren van de vorige eeuw. Maar helaas, de voorstelling is een teleurstelling. Misschien ook voor Gerardjan Rijnders zelf.

maandag, maart 22, 2010

Nachtegaal

Om kwart voor zes ben ik klaar wakker. Buiten hoor ik een vogel zingen. Niet gewoon zingen. Buitengewoon mooi zingen. Ik denk een nachtegaal en tegelijk denk ik aan een verhaal dat de dichter Johnny Capetti me ooit vertelde over eenverhaal van Robert Musil (Die Amsel). Als ik het me goed herinner gaat het als volgt. Het vertelt het verhaal van een man die net als ik 's ochtends in zijn bed ligt en buiten een nachtegaal de prachtigste melodieën hoort zingen. Hij besluit om zijn vrouw en huis en haard te verlaten om de vogel te volgen. De horizon voorbij, een nieuwe toekomst tegemoet. Hij glipt uit bed en trekt zijn kleren aan en stapt door de voordeur naar buiten. Daar ziet hij de vogel in een boom zitten. Het blijkt geen nachtegaal te zijn die zo mooi zingt in de prille ochtend maar een gewone merel. Toch blijft zijn verlangen en hij vertrekt desondanks, zijn vrouw in onwetendheid achterlatend.

Ook ik glip uit bed zonder mijn vrouw wakker te maken. Maar ik maak enkel een wandelingetje de trap af naar het toilet. Als ik weer naar boven loop is de vogel opgehouden met zingen. Ik val weer in slaap, naast mijn slapende vrouw.

zondag, maart 21, 2010

Als de kat van huis is...

Als de kat van huis is dansen de muizen op tafel, zei mijn moeder altijd. Even lijkt het er op dat dat ook bij De Mooie Onbekende is gebeurd. Tijdens mijn reis naar Rome heeft Dokter Kees, mijn dramaturg, de repetitie overgenomen en als ik op zondag terugkeer is er een mail. Of ik hem de volgende dag wil bellen als ik bekomen ben van Rome. Dat doe ik. Tijdens mijn afwezigheid heeft een uitgebreide discussie plaatsgevonden over het tijdpad en de haalbaarheid om het stuk over een week of vier (eind april) op de planken te zetten. De overgang van de eenakterversie naar een avondvullende versie blijkt moeilijker dan door ons ingeschat. Ik vraag hem of er ook een vertrouwenscrisis is maar hij verzekert me dat dat niet het geval is. Ik ben enigszins angstig omdat ik al eens eerder heb meegemaakt dat een groep bij een herneming van een stuk ernstig ruzie kreeg en sluimerende conflicten ineens boven kwamen. Maar dat is hier niet het geval. Dat blijkt ook als we de donderdag er op onder mijn leiding weer vergaderen en vervolgens repeteren. Iedereen verzekert me dat er op dat vlak niets aan de hand is. Iedereen wil graag met elkaar verder en nadat de lucht geklaard is repeteren we aan het tweede bedrijf. Het bedrijf waarin De Mooie Onbekende wordt aangerand door Lutter. We besluiten om de komende drie weken aan dit bedrijf te werken voor het Dialogenfestival op 16 en 17 april in Delft. Daarna gaan we verder met het hele stuk dat dan pas in september op de planken hoeft te staan. Ik ben opgelucht maar ik niet alleen, ook de groep is opgelucht dat de druk van de ketel is om het stuk eind april al te gaan spelen.

zaterdag, maart 20, 2010

In Rome I

In de trein, onderweg van het vliegveld Fuimicino naar het centrum van Rome, station Termini. Het is 10 maart en de eerste dag van onze korte vakantie. Het is regenachtig tijdens de treinreis en deze Hollands uitziende man zit voortdurend nors uit het treinraampje te kijken. Het lijkt hier Nederland wel, schijnt hij te denken.

Eerste Knock is een daalder waard

De eerste voorstelling zit er op en hij ging goed. Vooral Luc als Dr Knock zat er goed in en alhoewel zijn stem soms iets achter bleef bij zijn spel was ik erg tevreden over het geheel. Want ook de anderen spelers stegen boven zichzelf uit. 's Middags in korte tijd met behulp van de Vriendelijke Technicus licht gemaakt dat er goed uitzag. Ik was nooit eerder in LCC Zevenkamp geweest maar het is een mooi klein theatertje.

De voorstelling was uitverkocht en dus een helemaal volle zaal wat het spelen van een komedie altijd makkelijker maakt dan een lege. In een lege zaal wordt weinig gelachen in een grote des te meer. Niet dat dit stuk een echte dijenkletser is maar er werd op de juiste momenten gelachen en het publiek snapte de humor het stuk. De Friese Regisseur vroeg me na afloop naar het ontbreken van een clou, naar het ontbreken van de ontmaskering van Dr Knock, maar juist dat vind ik de charme van dit stuk, het ontbreken van de ontmaskering. Met een goed gevoel ging ik naar huis na de eerste voorstelling.

Dr Knock of de triomf van de geneeskunst is nog te zien op zondagmiddag 21 maart om 14.30 uur in LCC Zevenkamp, Ambachtsplein 141, Rotterdam. Reserveren: 010-4563993.

woensdag, maart 17, 2010

Stan/DeKoe/DoodPaard/Maatschappij Discordia: We hebben een/het boek (niet) gelezen


"Dat is duidelijk een negatief leesadvies", zegt de Blonde Regisseur als de voorstelling is afgelopen. Twee uur en drie kwartier hebben we geluisterd en gekeken naar een voorstelling over De Toverberg van Thomas Mann. Een fascinerende voorstelling. Vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan, was vroeger de slagzin van de Groene Amsterdammer, en die regel is zeer zeker op deze voorstelling van toepassing. Hoe kan het dat je zo lang naar vijf mannen en één vrouw kunt zitten kijken die filosoferen over boeken lezen, het boek De Toverberg, over Hoe te praten over een boek dat je niet hebt gelezen, die scènes uit De Toverberg naspelen, dansjes doen en melige grappen maken. Maar het is dan ook een verzameling van zes fantastische acteurs, afkomstig uit vier verschillende theatergroepen.

Ik had het boek De Toverberg al wèl gelezen en heb daardoor ook genoten van de fragmenten en personages die ik wel herkende. Maar de voorstelling begint al met een geweldige monoloog van Willem de Wolf als hij het boek tweedehands gaat kopen in een winkel in Amsterdam. De verkoper raadt het hem af. Het boek is namelijk veel te dik en veel te saai. Omdat Thomas Mann niet kon kiezen, alles wat hij las en wist stopte hij in dit boek. Dat het boek saai is is gedeeltelijk waar, ook ik had moeite het boek helemaal uit te lezen, maar dat is deze voorstelling niet.

De voorstelling is vanavond en morgenavond nog in de Rotterdamse Schouwburg: ga erheen en geniet!

Alsof je in Parijs rondvliegt

Alsof je in Parijs rondvliegt – nrc.next

maandag, maart 15, 2010

Generale repetitie

Vanavond generale repetitie in de kerk in Zevenkamp. Het gaat goed, alhoewel de snelheid nog steeds omhoog kan (gaat steeds beter, vandaag waren we in 1 uur en 25 minuten klaar) en er tegelijk meer rust in de voorstelling zou moeten zitten. Toch ben ik tevreden over hoe het iedere keer weer groeit. De voorstelling is klaar en kan aan het publiek getoond worden. Alleen door zo veel mogelijk voor publiek te spelen kan de voorstelling nu nog beter worden.

Dr Knock of de triomf van de geneeskunst is te zien op vrijdag 19 maart en zondagmiddag 21 maart in LCC Zevenkamp, Ambachtsplein 141, Rotterdam. Reserveren: 010-4563993.

Hong Kong Girl


Hong Kong meisje, nagetekend uit een Hong Kong pin-up tijdschrift dat ik kocht in 1987 in China.

zondag, maart 14, 2010

Luigi Pirandello: Maak dat je wegkomt

Met het uitlezen van het boek Maak dat je wegkomt van Luigi Pirandello heb ik alle Novellen voor een jaar van de Italiaanse schrijver gelezen. Ook deze laatste bundel bevat weer vele mooie verhalen in vele verschillende stijlen. Het is een beetje een allegaartje dit laatste deel van de serie want het bevat allerlei overgebleven verhalen die na de dood van Pirandello zijn opgedoken en het boek is niet, zoals de andere delen, zorgvuldig door hemzelf samengesteld. Het eerste verhaal is een teruggevonden jeugdwerk, het laatste verhaal waarschijnlijk een schets voor een theaterstuk. Maar daar tussenin staan weer prachtige verhalen over mislukte liefdes waarin de personages door onverstandig handelen uiteindelijk met lege handen blijven staan zonder de geliefde te winnen die ze graag zouden willen winnen. Met het uitlezen van dit boek kan ik eigenlijk opnieuw beginnen bij deel 1 want van de grote hoeveelheid verhalen staan sommige me nog goed bij, maar andere zijn volledig weggezakt in de herinnering en zou ik denk ik makkelijk opnieuw kunnen lezen alsof ze nieuw voor me zijn.

zaterdag, maart 13, 2010

Capetti


De dichter Johnny Capetti in een Amsterdams café aan het begin van de tachtiger jaren van de vorige eeuw.

vrijdag, maart 12, 2010

Pauline Beyle


Pauline Beyle is de zuster van Henri Beyle, de laatste is beter bekend als de schrijver Stendhal.

woensdag, maart 10, 2010

Sylvie Vartan


We belanden tijdens de Museumnacht op het Westelijk Handelsterrein in galerie V!ps. Daar zijn foto's te zien van een Franse popfotograaf en mooie oude Franse clips van o.a. Brigitte Bardot, Lio, Johnny Halliday, Sylvie Vartan (foto), Jacques Brel, France Gall, Jane Birkin en natuurlijk Serge Gainsbourg waarover binnenkort een biopic in de Nederlandse bioscopen te zien is. Ook zien we een mooie clip van de in Frankrijk vroeger zeer populaire rocker Gene Vincent.

dinsdag, maart 09, 2010

Het is bijna zover

Het is bijna zover. De één na laatste repetitie van Dr Knock. Het stuk heeft ondertussen erg aan snelheid gewonnen, wat erg goed is. Alles valt zo langzamerhand op zijn plaats. Omdat we er snel doorheen gaan is er ook gelegenheid om losse scènes over te doen en aan te scherpen. Hier en daar mag het nog steeds sneller, hier en daar mag er meer rust in de voorstelling komen. Meer geladen pauzes. Het decor, bestaande uit twee kamerschermen en vijf witte dozen, werkt goed. Ik heb weer eens muziek van André Popp gebruikt (Perles de Cristal van Délirium in HiFi). Blijft altijd erg goed. Volgende week nog één repetitie en dan is het tijd voor de voorstellingen. Dan moeten de spelers het helemaal zelf doen. Zonder mij.

Dr Knock of de triomf van de geneeskunst is te zien op vrijdag 19 maart en zondagmiddag 21 maart in LCC Zevenkamp, Ambachtsplein 141, Rotterdam. Reserveren: 010-4563993.

maandag, maart 08, 2010

Tornado


De zanger Paul Tornado in een Amsterdams café aan het begin van de tachtiger jaren van de vorige eeuw.

zondag, maart 07, 2010

I could live in Africa


Later op de avond treffen we dit vruchtbaarheidssymbool aan in Witte de With op de gelijknamige straat. Gemaakt door een Poolse kunstenaar maar een verklarend bordje ontbreekt. Niet zichtbaar op de foto is het kwakje sperma in de vorm van het Afrikaanse continent. Ik moet denken aan een liedje van Doe Maar waarin de zanger zonder nadenken zijn lul achterna loopt. Ook deze man is zijn hoofd kwijt.

Syrische lingerie


Het is Museumnacht en ons eerste bezoek geldt de Kunsthal waar ik graag de Syrische lingerie wil zien. Het is een wonderlijke verzameling van niet zozeer erotische als wel komische lingerie. Seks met een knipoog.

zaterdag, maart 06, 2010

Anneke Grönloh (5)


De laatste in de serie. Een totaal verknipte Anneke Grönloh.

vrijdag, maart 05, 2010

Anneke Grönloh (4)


Anneke Grönloh eet soep uit een kop. Pas op dat je niet op je gouden plaat morst, Anneke!

donderdag, maart 04, 2010

Kies Lies

"GroenLinks haalde 7,3 procent van de stemmen in Rotterdam, goed voor drie zetels. Dat is bijna zoveel als in 1998, toen 7,7 procent goed was voor vier zetels. Wie even naar de historie kijkt, ziet dat de partij ongeveer op de maximale lijn zit die ze sinds de jaren zeventig kent," lees ik op de site van Christian Jongeneel. Blijkbaar heeft het toch geholpen wat Lies Roest op haar hyves adviseerde: "Kies Lies." Ik heb het gedaan. Gekozen voor Lies (*). Nu maar hopen dat het helpt tegen het geweld van de andere partijen. Maar waar twee honden vechten om een been gaat een derde er mee heen, zegt het spreekwoord. Dus laat de PvdA en Leefbaar Rotterdam maar flink ruzie maken om wie de baas wordt in deze stad, misschien kunnen dan de kleinere partijen zoals Groen Links de stukken die zij laten liggen oppakken en iets goeds voor deze stad betekenen.

(*) P.S. De opvallende foto van een naakte Lies op haar Hyves zag ik pas toen ik iets naar haar wilde krabbelen op de dag van de verkiezingen. Ik ken Lies namelijk van de toneelgroep Risk en van de universiteit en dat was de aanleiding om op haar te stemmen en niet op de nummer 1 van Groen Links.

woensdag, maart 03, 2010

Anneke Grönloh (3)


Exotische Anneke, exotisch gekleed in een exotische decor met een exotische lampion.

Het is bijna zover

Het is bijna zover. Nog een paar weken en dan vinden de voorstellingen van Dr Knock plaats in LCC Zevenkamp. Maandag zijn er twee spelers afwezig. Eén is ziek, de ander in Wit-Rusland. Daarom besteed ik extra aandacht aan de details die niet goed gaan en onderbreek ik regelmatig het spel. Twee scènes slaan we helemaal over, de scènes met de zieke en de reislustige. Maar het begint er op te lijken. Er zijn nu decorstukken, twee kamerschermen uit een ziekenhuis en een stuk of vijf witte dozen en er zijn kostuums. Alleen Dr Knock en het decor is wit, alle andere spelers zijn zwart. Ik heb een mooi stukje muziek uitgezocht. Nog twee keer kunnen we doorlopen, een Italiaantje in de zaal en dan moeten de spelers gaan.

Dr Knock of de triomf der geneeskunst wordt gespeeld op vrijdag 19 maart om 20.00 uur en op zondag 21 maart om 14.30 uur in LCC Zevenkamp op het Ambachtsplein 141 te Rotterdam.

dinsdag, maart 02, 2010

Anneke Grönloh (2)


Anneke bevallig uitgestrekt op een witte vleugel met een guitige blik in haar ogen.

maandag, maart 01, 2010

Anneke Grönloh (1)


Eind jaren zeventig of begin jaren tachtig van de vorige eeuw maakte ik met behulp van een stuk of wat ansichtkaarten een serie kunstwerkjes met als onderwerp Anneke Grönloh, de Indonesische zangeres van Brandend Zand.