maandag, september 29, 2014

Ballet du Nord - Olivier Dubois: Souls


De derde en laatste voorstelling die ik tijdens de Internationale Keuze zie is Souls van Ballet du Nord onder leiding van Olivier Dubois. Zes mannen liggen in het zand. We horen terwijl het publiek binnenkomt Afrikaanse drums roffelen. Een spannen geluid als van een naderend onweer. Heel lang blijven de mannen zo roerloos liggen. Later zullen we zie. Dat de voorste drie blank zijn en de achterste drie zwart. Een betekenis kan ik er niet in ontdekken. Wie zijn deze mannen en wat doen ze hier? Waarom liggen ze voor dood in het zand? Ik heb associaties met het ebola-virus en de slachtingen tussen de hutu's en de tutsi's. Dan komen de voorste drie mannen langzaam in beweging en rollen ze langzaam in de richting van de achterste mannen. Alles in deze voorstelling gaat langzaam of tenminste... Duurt lang. Overal wordt de tijd voor genomen. Op een gegeven moment is er een climax. Er wordt gerend (niet langzaam dus), er wordt gevochten. Maar er is zoals in de meeste dansvoorstellingen geen verhaal. We moeten het hebben van de schoonheid van de beweging en van de eigen associaties om er verband in aan te brengen. De titel verwijst naar dolende zielen. Mij duurt het allemaal te lang en ik blijf niet geboeid. Dat is jammer maar gelukkig gold dit niet voor het hele publiek.

zondag, september 28, 2014

Beckett teatro: Viejo, solo e puto


In een drogisterij hangen vier mannen rond. Twee van hen zijn travestiet. Deze wonderlijke voorstelling begint ergens en eindigt ook weer ergens. Zonder begin en zonder einde. Het lijkt een stukje leven uit de levens van de vijf mannen te zijn. Vijf, want later komt de drogist zelf ook nog binnen en voegt zich bij de andere vier.

De travestieten hebben medicijnen nodig om hun transformatie te vervolmaken, om geld te verdienen spelen ze de hoer op La Rotunda. Aan het begin van het stuk heeft eentje een klap of een messteek opgevangen en moet verpleegd worden. De twee mannen zijn hun vriendjes of hun pooiers. De ene is vertegenwoordiger in medicijnen, de ander is de broer van de drogist die op de winkel past als hij weg is. Maar verder wordt er niet veel duidelijk van de preciese verhouding tussen de mannen. 

Wel is er een constante spanning. Juist door die spanning verveelt het nooit. Tegen het einde is er een kleine explosie van geweld, een climax. Maar dan is het ineens afgelopen. Viejo, solo e puto, oud, eenzaam en hoer. Ze zijn het alle vijf en zullen het ook altijd wel blijven. Intrigerend is het zeker.

Pieter de Buysser: The myth of the great transition


De eerste voorstelling die ik meemaak tijdens de jaarlijkse Internationale Keuze in de Rotterdamse Schouwburg is The myth of the great transition van de Brusselaar Pieter De Buysser. Hij spreekt geen Vlaams en geen Frans maar Engels tijdens dit college. Want dat is het eigenlijk, of toch niet? Met veel verve vertelt De Buysser over fabeldieren en de IJslandse professor die de mythe over deze beesten bestudeert. of bedacht heeft? Gaat het hier om een mythe en zijn mythen waar of onwaar? Daar draait het hier om. De Buysser neemt ons mee in een verhaal waarin mythe en werkelijkheid elkaar ontmoeten.

Het begint op een Vlaams mosselfeest waar een bekende Vlaamse politicus aanwezig is die ooit De Slimste Mens heeft gewonnen, en in wie we gemakkelijk de leider van het Vlaams Belang herkennen. De naam van het fabeldier is me ontschoten maar het heeft op de plaats van zijn navel een grote piemel of navelstreng waarmee hij de Grote Vlaamse Leider in zijn hol spietst en hem boven de hoofden van de andere feestgangers laat zweven. Dit tot groot genoegen van de leider die gelukzalig kijkend door de lucht zweeft tot het dier hem weer zachtjes op de grond laat nederdalen en verdwijnt.

Daarna verplaatst het verhaal zich naar Islamabad in Pakistan en terwijl het verhaal steeds fantastischer vormen aanneemt gaan we moeiteloos mee op de stroom van woorden van de acteur. Uiteindelijk blijven we verbaasd en verdwaasd achter. Want, zoals De Buysser helemaal in het begin al heeft gezegd, gewaarschuwd eigenlijk, de mythe van de grote overgang bestaat niet. Alle verhalen zijn fictie. Ficties waar wij maar al te graag in willen geloven. Zeker als een begenadigd acteur als Pieter De Buysser ze vertelt.

zondag, september 07, 2014

Suzannes op vinyl


Op 1 oktober 2014 komt na meer dan 35 jaar een nieuwe vinylplaat van The Suzannes uit op het Italiaanse platenlabel Rave Up Records. Met niet eerder uitgebrachte live-opnamen uit het Openluchttheater en van het afscheidsconcert in de Vestingbar, beide in Enschede. Ook de in de studio opgenomen nummers van de EP uit 1978 staan er op. Daarbij nog het nummer Tennis Shoes van de verzamel-lp Keihard en Swingend.