zondag, juni 16, 2013

Het Vermoeden: Tegenslag

Dinsdag 11 juni komen we met zijn vijven bij elkaar om de tekst van het stuk te lezen. Petto is nog niet overtuigd van de kracht van het stuk.

Lees verder op het blog van Het Vermoeden: Het Vermoeden: Tegenslag

dinsdag, juni 11, 2013

Elfie Tromp: Goeroe


Ik zeg vaak dat ik geen hedendaagse Nederlandse boeken lees. Met uitzondering van die van Arnon Grunberg. Na de uitzending van College Tour met Adrie van der Heijden weet ik dat Arnon Grunberg geen Nederlandse schrijver is omdat hij zich buiten de Nederlandse literatuur heeft geplaatst. Nu maak ik zelf een uitzondering voor dit boek van Elfie Tromp. Niet omdat het onderwerp mij aanspreekt, integendeel zelfs, niet omdat Herman Koch het aanprijst, van die man heb ik nimmer een boek gelezen en ik ben dat eerlijk gezegd niet van plan, maar domweg omdat ik de schrijfster ken.

Goeroe gaat over een meisje, Elfie genaamd, net als de schrijfster, dat graag goeroe wil worden. In India stikt het van de goeroes maar in Nederland zijn ze dun gezaaid. Ze is er van overtuigd dat ze een gave heeft, wordt in die overtuiging gesterkt door haar tante Linda, en ze wil de wereld verbeteren. Haar leidende ster is Jomanda. In haar dromen heeft ze visioenen over Jomanda en ze voelt dat Jomanda steeds bij haar is. Na haar eerste succes, ze geneest iemand van MS, neemt haar carrière een grote vlucht. Een impresario regelt een theatertour voor haar en een grote toekomst lijkt op haar te wachten.

Goeroe is een vlot geschreven verhaal, een echte page-turner. Hier en daar moest ik denken aan Het Goddelijk Monster van Tom Lanoye. Dat boek ging meer in op de actualiteit van het toenmalige België, dit boek heeft een tijdlozer maar daardoor ook een oppervlakkiger en minder urgent thema. Vooral voor Rotterdammers zijn er vele herkenbare situaties, personages en plaatsen. Ik verbaasde me er wel over dat sommige plekken met de eigen naam worden aangeduid (Walhalla) en andere een nieuwe naam hebben gekregen (Coo Coo).

Hoogtepunt vind ik zelf de ontmoeting met Jomanda in levende lijve in een troosteloos buurtcentrum in Rotterdam Zuid, daarna zakt het verhaal een beetje in om te eindigen in een niet al te sterk slot. Drijvende kracht van het boek lijkt in eerste instantie de plot maar uiteindelijk zijn het de karakters die de meeste kleur aan het boek geven. De mislukte muzikant Willem, de rokende, drinkende en vleesetende vriend van Elfie, die in alles is wat zij niet is. Hanneke, haar jaloerse concurrent en collega. Peter, de trommelaar, die beweert dat hij in een vorig leven een verhouding heeft gehad met Elfie. Kate, haar hartsvriendin. Al die personages zijn scherp neergezet.

Een sterk romandebuut.

maandag, juni 10, 2013

Een ontevreden roker

Een ontevreden roker heeft een nog goed bruikbare sigaret weggeworpen. Onopgerookt ligt hij midden op het plaveisel.

maandag, juni 03, 2013

Nationale Reisopera, Nederlands Blazers Ensemble en Tania Kross:Operagala



Jaarlijks vindt met nieuwjaar een concert plaats van het Nederlands Blazers Ensemble (NBE) met allerlei buitenlandse gasten dat op televisie wordt uitgezonden. Daarom verheugde ik me al op dit concert. Het NBE staat in een traditie die ik ken van de concerten van De Volharding en het Willem Breuker Collectief. Optredens van een blaasorkest aangekleed met grappige theatrale elementen.

Dit concert is de start van de vernieuwde reisopera. Die was wegbezuinigd maar maakt nu een doorstart met een groep jonge, ambitieuze en internationale zangers en zangeressen. Onder andere uit Canada, Turkije, Syrië, Zwitserland en ook Nederland. De presentatie is in handen van coryfee en door de wol geverfde operazangeres Tania Kross die haar carrière begon bij de Nationale Reisopera.

Op het programma staat een groot aantal beroemde operastukken en evergreens (het duet van de Parelvissers en de Habanera en Toreador uit Carmen), maar ook onbekende aria's en een tweetal popliedjes, Paranoid Android van Radiohead en Texas Girl van Randy Newman. Vooral van dat laatste lied brengt het NBE een dolkomische uitvoering met een playback zingende blazer in een ridderkostuum.

Maar het meest innemend en ontroerend zijn de jonge zangers en zangeressen. Zij zingen en spelen overtuigend en met grote passie een heel divers scala aan rollen. Volgend jaar zijn ze te zien in de voorstellingen die de Nationale Reisopera gaat brengen, Tristan en Isolde, De barbier van Sevilla, Carmen, The Fairy Queen en een nieuwe opera The News. Dit voorproefje belooft alvast veel goeds voor de toekomst van de uit de as herrezen Nationale Reisopera.

zondag, juni 02, 2013

Kingsley Amis: Lucky Jim


Toen ik op de middelbare school boeken moest uitzoeken om te lezen voor mijn eindexamen raadde mijn vader mij Lucky Jim van Kingsley Amis aan. Een Penguin pocket met op het omslag een pentekening van een wat slungelige jongeman met een brilletje (Illustratie). Het trok me niet, dat boek. Ik vermoed dat ik nog wel geprobeerd heb enige pagina's te lezen. Maar verder dat kwam ik niet.

Bij de vorige boekenruil van Erasmus Cultuur, aanstaande dinsdag is er weer een nieuwe, nam ik een exemplaar van hetzelfde boek mee, met een ander en veel minder mooi omslag, ronduit lelijk eigenlijk. Verschenen in de Sparrow-serie, een serie boeken voor middelbare scholieren, uit 1992. Ik las opnieuw enkele pagina's en ik kon me goed voorstellen waarom ik niet verder was gekomen. Het Engels is absoluut niet gemakkelijk en ik moest een aantal zinnen herlezen voordat ik snapte waar die over gingen. Maar dit keer zette ik door.

De avonturen van Lucky Jim zijn de avonturen van een jongeman in een klein universiteidsstadje in de provincie in een niet nader genoemde plaats in Engeland. Jim Dixon is de assistent van een professor in de geschiedenis, de heer Welch, een snobistisch en zelfingenomen heerschap. Dixon heeft een soort van verhouding met Margaret, een neurotisch en egocentrisch en niet al te knappe jongedame, na een zelfmoordpoging van deze laatste.

De streken die Dixon uithaalt zijn ronduit dwaas en dat maakt het boek tot een schelmenroman met in de hoofdrol een antiheld die voortdurend domme dingen doet maar zich daar door zijn geluk altijd weer uit weet te redden. Zowel de situaties als de zinnen in het boek zijn overmatig komisch en dat maakt het tot een genot om te lezen. Kingsley Amis hanteert een stijl die me aan Jonathan Coe deed denken. Wie weet is de laatste door de eerste beïnvloedt, Dit boek is van 1953, zo'n acht jaar voor de geboorte van Coe.  

Hoogtepunt is de lezing die Dixon moet houden over Merrie England, het gelukkige middeleeuwse Engeland, iets waarin hij zelf helemaal niet gelooft. Het onderwerp heeft hij opgekregen van zijn baas, professor Welch. Op dat moment, al aardig tegen het einde van het boek, heeft hij zich behoorlijk in de nesten gewerkt en ziet het er naar uit dat zijn jaarcontract aan de geschiedenisfaculteit niet verlengd zal worden. Alles hangt af van de lezing. Maar hij heeft de zoon van de professor, een arrogante would-be schilder met een baard en een alpinopet, al tegen zich ingenomen door er tijdens het jaarlijkse bal vandoor te gaan met diens meisje, de knappe Christine. Daarbij heeft de vrouw van de professor een hekel aan hem omdat hij nadat hij dronken was geworden in de kroeg, een groot gat in een van haar beddenlakens heeft gebrand.

De inhoud van de lezing wordt niet weergegeven in het boek maar alle gedachten die in het hoofd van Dixon rondspoken tijdens het geven van de lezing. Bij aanvang ervan is hij behoorlijk dronken van enige sherries en een whiskey en tot overmaat van ramp kan hij zijn stem niet onder controle houden en imiteert hij daardoor eerst de professor, daarna het hoofd van de universiteit en gaat hij verder met een noordelijk accent van het gebied waar hij vandaar komt. Hij sluit af met het dusdanig sarcastisch en ironisch uitspreken zodat het duidelijk wordt dat hij niets meent van wat hij zegt.

Ik denk niet dat ik de wereld die dit boek beschrijft begrepen had toen ik op de middelbare school zat. Nu herken ik zelfs de wetenschappelijke fraude die in het boek voorkomt, waardoor het nog steeds actueel is. Maar niet alleen daardoor, ook door de karakters en situaties die van alle tijden zijn en door de weergaloze schrijfstijl.