dinsdag, juni 11, 2013

Elfie Tromp: Goeroe


Ik zeg vaak dat ik geen hedendaagse Nederlandse boeken lees. Met uitzondering van die van Arnon Grunberg. Na de uitzending van College Tour met Adrie van der Heijden weet ik dat Arnon Grunberg geen Nederlandse schrijver is omdat hij zich buiten de Nederlandse literatuur heeft geplaatst. Nu maak ik zelf een uitzondering voor dit boek van Elfie Tromp. Niet omdat het onderwerp mij aanspreekt, integendeel zelfs, niet omdat Herman Koch het aanprijst, van die man heb ik nimmer een boek gelezen en ik ben dat eerlijk gezegd niet van plan, maar domweg omdat ik de schrijfster ken.

Goeroe gaat over een meisje, Elfie genaamd, net als de schrijfster, dat graag goeroe wil worden. In India stikt het van de goeroes maar in Nederland zijn ze dun gezaaid. Ze is er van overtuigd dat ze een gave heeft, wordt in die overtuiging gesterkt door haar tante Linda, en ze wil de wereld verbeteren. Haar leidende ster is Jomanda. In haar dromen heeft ze visioenen over Jomanda en ze voelt dat Jomanda steeds bij haar is. Na haar eerste succes, ze geneest iemand van MS, neemt haar carrière een grote vlucht. Een impresario regelt een theatertour voor haar en een grote toekomst lijkt op haar te wachten.

Goeroe is een vlot geschreven verhaal, een echte page-turner. Hier en daar moest ik denken aan Het Goddelijk Monster van Tom Lanoye. Dat boek ging meer in op de actualiteit van het toenmalige België, dit boek heeft een tijdlozer maar daardoor ook een oppervlakkiger en minder urgent thema. Vooral voor Rotterdammers zijn er vele herkenbare situaties, personages en plaatsen. Ik verbaasde me er wel over dat sommige plekken met de eigen naam worden aangeduid (Walhalla) en andere een nieuwe naam hebben gekregen (Coo Coo).

Hoogtepunt vind ik zelf de ontmoeting met Jomanda in levende lijve in een troosteloos buurtcentrum in Rotterdam Zuid, daarna zakt het verhaal een beetje in om te eindigen in een niet al te sterk slot. Drijvende kracht van het boek lijkt in eerste instantie de plot maar uiteindelijk zijn het de karakters die de meeste kleur aan het boek geven. De mislukte muzikant Willem, de rokende, drinkende en vleesetende vriend van Elfie, die in alles is wat zij niet is. Hanneke, haar jaloerse concurrent en collega. Peter, de trommelaar, die beweert dat hij in een vorig leven een verhouding heeft gehad met Elfie. Kate, haar hartsvriendin. Al die personages zijn scherp neergezet.

Een sterk romandebuut.

Geen opmerkingen: