zaterdag, juni 20, 2015

Première De soldaat facteur en Rachel

Onder een dreigende lucht spelen Tessa Naber en Bart van Ree de premiẽre in De Tuin op de Pier. Geholpen door een groot aantal vrijwilligers loopt alles soepel en de spelers spelen hun beste voorstelling tot nu toe. Zo zie je weer dat een voorstelling tijd nodig heeft om te rijpen. In Delft speelden we drie voorstellingen, één besloten voor een select gezelschap, afgelopen woensdag speelden we een doorloop/tryout voor de vrijwilligers van de Tuin op de Pier en nu, de vijfde voorstelling voor publiek staat het stuk als een huis en is het publiek danig onder de indruk. Er zijn altijd details voor verbetering vatbaar maar over het geheel genomen ga ik trots naar huis na in restaurant Wijn of Water de complimenten in ontvangst te hebben genomen. Het aanwezige publiek applaudiseert nog een keer extra als de spelers binnen komen en die hebben dat zeker verdiend.

Waren de voorstellingen in Delft in de Tuin van Mecanoo idyllisch qua setting, hier is de omgeving grimmiger onder een donkere wolkenlucht en komt de strekking van het stuk beter tot zijn recht.

Vanavond en morgen is ons stuk nog te zien op de Tuin op de Pier. Reserveer kaarten via http://www.hoenu.nl

Foto: de spelers bereiden zich voor (foto: Gerda Brinkman)

donderdag, juni 18, 2015

Generale repetitie op de Tuin op de Pier

Op woensdagavond doen we een generale repetitie op De Tuin op de Pier. Eerst hebben we een vergadering met de vrijwilligers van de tuin. Vijf enthousiaste mannen en vrouwen die ons willen helpen alles rondom de voorstelling te faciliteren. Publieksbegeleiding, de kassa, het uitdelen van de koptelefoons, techniek. Dan blijkt dat het aggregaat van de tuin niet al te betrouwbaar is en nog wel eens uit wil vallen. Daar moet snel iets op worden verzonnen. Snel lopen we naar het restaurant Wijn of Water of we daar geen stroom kunnen gaan halen. Dat is in vijf minuten geregeld. We bellen met WG Theatertechniek of die 200 m elektriciteitskabel hebben. Ook dat is snel geregeld. Dan moet er een auto op en neer en een uur later, als de spelers gearriveerd zijn, is alles geïnstalleerd en is er stroom. We kunnen beginnen. Maar dan komt de tweede hindernis.

Vlak voordat we willen beginnen begint het zachtjes te regenen. Even later nog iets harder. Als we alles hebben afgedekt stopt de regen weer. We checken de buienradar en om kwart voor acht besluiten we om zo snel mogelijk te starten voordat het echt gaat regenen. Voor de vrijwilligers spelen de acteurs de voorstelling voor het eerst 'in het echt' op de locatie waarvoor we de voorstelling hebben gemaakt. Het gaat redelijk goed, er zijn nog wat kleine technische problemen (de wind), de spelers zitten er niet voor honderd procent 'in', maar voor een generale of tryout ben ik niet ontevreden.

Wat het me wel doet realiseren is dat we nu het regenplan goed moeten gaan oefenen. Dat doe ik morgenmiddag. Vrijdag. En dan vrijdagavond om acht uur de eerste echte voorstelling op de Tuin op de Pier.

Foto copyright: Kees Deenik

zondag, juni 14, 2015

Wonderland Theater: De één zijn dood is de ander zijn koekje

Het nadeel van op een festival spelen, zoals op Delft Fringe, is dat je omdat je zoveel bezig bent met je eigen stuk, je bijna niet de kans krijgt om andere voorstellingen te zien. Pas nadat je eigen stuk gespeeld is kan dat. Gelukkig heb ik nog gekozen om het Wonderland Theater te gaan zien met de voorstelling De één zijn dood is de ander zijn koekje.

Wonderland Theater lijkt goed gekozen want het is een wonderlijk stuk dat ze presenteren. De titel doet een komedie vermoeden en dat is het ook, soms, maar wel een heel zwarte komedie. De twee hoofdpersonen, Erik H. (Dean Bowen) en Ingrid (Pauline ten Böhmen) spelen de voorstelling in een echte keuken aan de Spoorsingel. De relatie tussen de twee is me in eerste instantie niet duidelijk. Is het een stelletje? Maar gaandeweg gaan de twee een harde strijd aan met elkaar en nemen het publiek daarin mee. Want dit is interactief theater. Het publiek wordt gevraagd partij te kiezen. In eerste instantie worden we ingedeeld, maar tijdens de voorstelling loopt één van mannen van de kant van Erik over naar de kant van Ingrid. Dat alles kan gebeuren. Als een gedeelte van het publiek onder leiding van Erik gezamenlijk naar het toilet gaat, sta ik ineens de koelkast te verdedigen. De ene helft roept om bier, borrel en brood, de andere helft om rust en reinheid. Van die rust en reinheid komt niet veel terecht, uiteindelijk is de keuken door de twee acteurs tot een grote puinhoop herschapen.

De strijd gaat er in eerste instantie over wie het laatste koekje mag opeten maar al spoedig ontaardt het gevecht. Er wordt met krijt een grens getrokken over de keukenvloer en Ingrid heeft nu een paspoort nodig om op de helft van Erik te mogen komen. Met de aanwezige meubels wordt een muur gebouwd. De ene helft, die van Ingrid, heeft geen brood, de andere helft, die van Erik, heeft geen sanitaire voorzieningen. Absurd, maar omdat er met volle overtuiging wordt gestreden voor het eigen gelijk, is het overtuigend en wordt de strijd gevoerd totdat uiteindelijk de dood er op volgt voor één van de twee partijen.

Door de titel op het verkeerde been gezet en na aanvankelijke scepsis aan het begin doordat het me onduidelijk was wie wat voor rol speelt, ben ik aan het einde onder de indruk van deze voorstelling die onderdeel is van 75 jaar oorlog in de stad  van het Rotterdams Centrum voor Theater. Nog zo'n festival waarbij het lastig is om bij je collega's te gaan kijken, naar wat zij hebben gemaakt. Deze heb ik in ieder geval meegenomen en ik ben blij toe.

vrijdag, juni 12, 2015

Try-outs op Delft Fringe


Op het festival Delft Fringe spelen we twee try-outs in de wonderschone tuin van architectenbureau Mecanoo. Dit is de vuurproef, kijken of alles werkt, met de draadloze koptelefoons voor het publiek, de zendermicrofoons van de spelers. We zijn om tien uur aanwezig en technicus Daniel Stam verbindt alle snoertjes en na korte tijd hebben we geluid in onze koptelefoons. De spelers hebben de kostuums die Gerda Brinkman voor hen heeft gemaakt, aan.

Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk of de voorstelling overkomt bij het publiek. 's Middags doen we een generale repetitie in aanwezigheid van Kees Deenik die foto's maakt en Marijke Stegen die ons dramaturgische adviezen heeft gegeven. Overgoten door zonneschijn spelen Tessa Naber en Bart van Ree voor de eerste keer voor publiek, met microfoons. Halverwege gaat er even iets mis als de microfoon van Bart het niet meer doet, maar dat is snel verholpen. Ook 's avonds gaat er nog een keer iets mis, ongeveer op hetzelfde punt, maar hier leren we van.

Bij de tweede voorstelling op donderdagavond maak ik zelf een blunder, omdat ik vergeten ben mijn eigen koptelefoon aan te zetten. Ik denk dat niemand iets hoort, net als ik, maar dat blijkt niet het geval en Tessa moet opnieuw starten.

Maar het publiek is over het algemeen enthousiast, vooral over het feit dat je wordt ondergedompeld in het verhaal. Tijdens de generale en de twee try-outs weet Daniel het geluidsdecor ook elke keer effectiever in te zetten. Er zijn natuurlijk nog punten van verbetering, ook in het acteren, tempo, ritme, hier en daar in de bewegingen, maar in de komende week hebben we nog twee dagen om te repeteren. Daarna moet de voorstelling bij de première in Rotterdam er helemaal staan.

Foto copyright: Kees Deenik

maandag, juni 08, 2015

In de studio

Op zaterdag zitten Daniel Stam, de technicus en ik, de regisseur, in geluidsstudio Masch in Rijswijk aan de mengtafel bij Willem Schneider. Willem heeft aan de hand van drie opnamen geluid gemaakt voor bij de voorstelling. Er is een opname van beeld en geluid, gemaakt met een fotocamera, en er zijn twee opnamen van geluid van de stemmen van de acteurs. Die zijn opgenomen met twee headsets en twee iPhones. Willem heeft ze samengevoegd en synchroon gemaakt en aan de hand daarvan geluiden bij de film van onze voorstelling gecomponeerd. Wij zijn er om te horen wat het resultaat is geworden.

Het is heel bijzonder wat we te horen krijgen. Bij de diverse scènes zijn diverse sferen gemaakt, soms met muziek, soms met geluid. Wij bekijken het in de studio met behulp van een beamer, als een film. Soms maak ik een opmerking, soms stelt Willem een vraag. Nu ziet het er uit als een geluidsfilm, maar live met echte acteurs en met het geluid via koptelefoons wordt het volgens mij heel indringend.

Zo vallen de puzzelstukjes langzamerhand in elkaar. Telkens komt er iets bij. Er zijn al bijna kostuums, er is tekst en spel, er is een geluidsdecor en er is natuurlijk de tuin zelf en wat daar om ons heen gebeurt. Overmorgen staan we in de tuin van Mecanoo op Delft Fringe. Dan moet het een geheel worden.

donderdag, juni 04, 2015

Koptelefoons

Op maandag spelen de spelers met koptelefoons op en spreken ze in headsets om alle teksten op te nemen met de mobiele telefoon. Tegelijkertijd neemt Daniel Stam, onze technicus, het beeld op met een fotocamera. Deze drie opnamen worden vervolgens samengevoegd door onze geluidskunstenaar, Willem Schneider. Bij deze beelden en dit geluid maakt hij dan een geluidslandschap of soundscape zoals dat in mooi Engels heet. Een redelijk ingewikkelde operatie maar het lukt allemaal. Willem is nu bezig geluiden te verzinnen en te maken en zaterdag spreken we elkaar om te zien wat het geworden is. Alles moet woensdag klaar zijn voor de eerste voorstelling op Delft Fringe. Daar spelen we woensdag en donderdag in de tuin van architectenbureau Mecanoo. Wil je komen kijken? Kijk dan op de site van Delft Fringe hoe het zit met de kaartverkoop. De locatie is te bereiken vanaf de Phoenixstraat 60/a. Je gaat daar onder een poort door waarboven Fox on the run staat. Dat loop je door een lange gang tot het einde. Linksaf en je staat in de tuin. Het is werkelijk een prachtige tuin met een eeuwenoude boom (welke soort?). Misschien wel de oudste boom van heel Delft, volgens Huib de Jong, medewerkers van Mecanoo (en drummer van Het Gebroken Oor).

De soldaat facteur en Rachel
Door Het Vermoeden, met Tessa Naber en Bart van Ree
Op Delft Fringe
Woensdag 10 en donderdag 11 juni, 20.30 uur
Tuin van Mecanoo, Phoenixstraat 60/a (poort Fox on the run)
Delft