donderdag, september 22, 2011

Wunderbaum: Looking for Paul

Looking for Paul bestaat uit drie delen. In het eerste deel vertelt Inez van Dam (gespeeld door Maartje Remmers) over Rotterdam, de stad waar ze woont, en haar haat ten opzichte van Kabouter Buttplug die haar uitzicht verpest. Inez van Dam is uitgenodigd door theatergroep Wunderbaum om haar verhaal in LA te vertellen en om daar op zoek te gaan naar Paul McCarthey, de veroorzaker van haar leed. Maartje Remmers vertelt het verhaal als een echte amateur, die weinig ervaring heeft in presenteren, met op de achtergrond een reeks dia's. Op elke dia is ze zelf te zien. Als Inez van Dam woont ze aan het Eendrachtsplein en is ze eigenares van Boekhandel Van Gennep die ze van haar moeder heeft overgenomen. Een mooie mengeling van fantasie en werkelijkheid.

Voor het tweede deel komen drie andere spelers van Wunderbaum op. Marleen Scholten, Walter Bart en Matijs Jansen, aangevuld met een Amerikaanse acteur, John Malpede  Het tweede deel van de voorstelling gaat over de totstandkoming van het project Looking for Paul waar wij naar zitten te kijken en bestaat uit de emailcorrespondentie tussen de spelers en Inez van Dam.

Ook dit gedeelte, kort onderbroken door een film waarin Inez met Walter en Matijs op pad gaat om zich te wreken op Paul McCarthey, is een mooie mengeling van fantasie en werkelijkheid. Er wordt geruzied, gekibbeld, er zijn intriges, er is egoïsme en je kunt je voorstellendat een voorstelling van Wunderbaum in werkelijkheid ook zo tot stand komt. Dit gedeelte, hoewel erg interessant, duurde me iets te lang.

Het laatste gedeelte is een soort Paul McCarthey-achtige performance met veel ketchup, melk en chocoladesaus waarin Marleen Scholten een doorgedraaide Martha uit Who's afraid of Virginia Woolf? speelt, een baal stro wordt verkracht, een vrouw wordt vastgebonden aan een paal. Er is nep-bloed in de vorm van ketchup, het is hilarisch, gruwelijk en walgelijk, allemaal tegelijk. Ik houd er wel van maar sommige mensen vinden het te veel "zestiger jaren". Al met al een leuke voorstelling van Wunderbaum die veel vragen aan de orde stelt over kunst en subsidiëring, en ondanks dat het niet hun beste is, toch een intrigerende voorstelling.

Geen opmerkingen: