zondag, mei 23, 2010

Onderweg naar Das Pop op het Neude in Utrecht

Ik ga op de fiets naar Utrecht om Das Pop te zien. Iets meer dan vijftig kilometer fietsen vanaf Rotterdam. Mijn schatting is dat ik dat in ongeveer drie uur moet kunnen halen. Met een pauze om ergens een koffie te drinken. In Gouda valt het me tegen dat ik nog 35 kilometer moet fietsen. Heb ik me vergist in de afstand? Maar later bedenk ik me dat Gouda natuurlijk dichterbij is vanaf de Esch dan de twintig kilometer. Toch besluit ik de bewegwijzerde fietsroute door het centrum te nemen.Een slecht besluit blijkt even later. Al snel kom ik bij een opgebroken straat.Altijd hetzelfde als je een fietsroute door de stad volgt. Ik moet mijn weg zoeken en verdwaal. De rivier de Ijssel vind ik al snel terug en daar ook weer de bewegwijzerde fietsroute. Maar dan neem ik toch weer een verkeerde afslag en verdwaal ik in de woonerven van Gouda Goverwelle. Opnieuw een omleiding en nergens een rechte weg te vinden.

Na veeldraaien en keren vind ik een grote weg die me terug naar de rivier leidt. Dan is het de weg volgen, langs Haastrecht en Hekendorp naar Oudewater. Het is half negen als ik in Oudewater plaats neem op het terras voor Italiaans restaurant La Scala en daar een espresso drink. Ik heb nog ongeveer een uur voordat het optreden van Das Pop begint. Ik voel me een beetje als een ouderwetse fan met weinig geld die het bedrag voor een treinkaartje niet op kan brengen en daarom op de fiets moet. Ik wil Das Pop al heel lang een keertje live zien en dit is mijn kans.

Na Oudewater wordt het koud en begint het harder te waaien. Een beetje een gure wind. Boven de weilanden hangen ballonnen, het is blijkbaar een goede avond voor een ballonvaart. In Montfoort waar ik de vorige keer dat ik er langs kwam een bruiloft op het plein zag, waarbij witte duiven werden losgelaten vanuit de handen van de beide ouderparen, is nu een festival aan de gang. Er klink bluesmuziek. Ik twijfel of ik even moet gaan kijken maar fiets toch snel door. Bij Achthoven snijd ik een stuk van de route af langs de provinciale weg want ondertussen heb ik toch haast gekregen. Ik ben een kwartier of twintig minuten te laat vertrokken en ik krijg nu het gevoel dat ik die verloren tijd nu te kort ga komen. Het is een saai stuk langs de provinciale weg maar ik kom vrij snel in De Meern aan.

Dan nog door naar Utrecht. Toch nog een kilometer of zeven. Maar een kilometer of zeven tot waar in Utrecht? Ik volg de Oude Rijn naar Utrecht, moet een grote brug over over het Amsterdam Rijnkanaal, dan nog eens onder een snelweg door en dan ben ik eindelijk in Utrecht. Drie kilometer tot het centrum. Ik versnel en rijd zo hard als ik kan opnieuw langs de Oude Rijn, langs mooie oude wijken. Ik heb geen flauw idee waar ik ben in Utrecht als ik op het Westplein aankom. Maar ik steek over en ben bij de Jaarbeurs. Aan de achterkant van het Centraal Station. Nu weet ik de weg en vind ik snel het Neude waar Das Pop al (een kwartier?) staat te spelen. Saturday Night en dat is het vandaag ook.

De mannen van Das Pop spelen een geïnspireerde set nummers. Drie moderne jonge Belgische mannen en een ouderwetse gitarist die er uitziet als een hippy, lang haar, baard en dik, gestoken in een tuinbroek om het beeld compleet te maken. Op een gegeven moment komt de roadie van de band die de gitaren stemt even langs om met een doek zijn bezwete voorhoofd af te vegen. Ik had verwacht dat er nog wel extra musici zouden zijn om het geluid voller te maken maar de bezetting is meest gitaar, bas en drums, terwijl de zanger van tijd tot tijd een stukje keyboard speelt. Veel van de laatste cd en eindigend met Never get enough dat momenteel in Nederland een bescheiden hit is. Dat nummer in een lange versie waarbij iedereen moet meezingen, blijft op de terugweg (met de trein en fietsend door Rotterdam) voortdurend in mijn hoofd rondzingen. Ze eindigen met een poppy versie van een nummer van Frank Sinatra: It was a very good year als toegift.

Voor ik vertrek drink ik een neutje in studentencafé Het Neutje aan het Neude. Bijna iedereen is er vrouwelijk en van dezelfde leeftijd. Het valt op dat alle café's hier vol zitten met vrouwelijke studenten.

Geen opmerkingen: