donderdag, oktober 21, 2010

Grazia Deledda: Berusting

Ik ben bang dat dit het laatste boek is van Grazia Deledda dat ik in het Nederlands kan lezen. In de bibliotheek is nog een laatste boek te krijgen, een deel in de serie Panthéon van de Nobelprijswinnaars, maar ik vrees dat in dat boek een roman is opgenomen die ik al heb gelezen, maar hopelijk vergis ik me.

Dit boek, Berusting, is opnieuw een juweel. Het gaat over twee mannen die elkaar midden in de nacht op een landweg ontmoeten. De één, Bruno, per postkoets onderweg naar Nuoro om daar werk te vinden, de ander, Predu Maria, eveneens op weg naar dezelfde plaats met soortgelijk doel, maar met een gewonde voet en zonder paard dat er vandoor is gegaan.

Beide mannen trouwen met de verkeerde vrouw, de eerste om het geld, de tweede omdat hij wordt betrapt terwijl hij een meisje probeert te troosten en haar daartoe in de hals kust. De moeder van het meisje rust niet totdat Predu Maria het meisje trouwt. Maar Bruno is in werkelijkheid hevig verliefd op Sebastiana, de vrouw van de ander. Dat kan niet anders dan tot grote gewetensconflicten leiden. Het hele boek is de grote vraag of Bruno en Sebastiana aan de verleiding zullen toegeven of dat ze sterk zullen zijn, een vraag die ik hier natuurlijk niet zal beantwoorden.

Het boek speelt in en rondom Nuoro, één van mijn favoriete plekken op Sardinië, en met name op de Orthobene vanwaar de plaatsen in de omtrek te zien zijn. De bossen op de berg worden gekapt en tot houtskool verwerkt door een speculant, een man die op de achtergrond blijft in het boek maar daar een belangrijke rol speelt. Hij is degene die Marielène, de vrouw van Bruno naar Nuoro brengt vanuit het dorpje waar ze als gevallen vrouw vertrekt. Daar heeft ze een relatie gehad met Predu Maria die wegens moord op zijn vader jarenlang gevangen heeft gezeten. De laatste wordt door zijn 'vriend' Antonio Maria opgeroepen om met Marielène te trouwen omdat de speculant haar kwijt zou willen met een grote som gelds als afkoopbedrag. Van al deze plannen komt niets terecht. Bruno wordt verblind door zijn geldzucht, Predu Maria probeert goed te doen, maar stapelt fout op fout.

Zo ploeteren God's schepsels voort in de boeken van Grazia Deledda. God's wegen zijn in haar boeken ondoorgrondelijk en zelden aangenaam. Toch blijven ze altijd geloven in de goedheid Gods. Simpele zielen verstrikt in de netten van een labyrinth aan gewetensvragen, ondoordringbaar als de bossen en wouden van Sardinië.

Geen opmerkingen: