zondag, september 12, 2010

Kris Verdonck: K, a society

Het houdt het midden tussen een museale installatie en een beeldende theatervoorstelling, K, a society, de eerste voorstelling die ik zie in De Internationale Keuze van de Schouwburg van dit seizoen. De Keuze is dit jaar op locatie vanwege de verbouwing van de schouwburg die pas in oktober met een Big Bang weer open zal gaan. Daarom vindt deze voorstelling plaats in het HAKA-gebouw aan de Vierhavenstraat, een gebouw in de stijl van Het Nieuwe Bouwen zoals de beroemde Van Nelle-fabriek. Ooit had ik een kookboek waarin alle gerechten gebakken en gebraden moesten worden in HAKA-olie en HAKA-margarine, maar nu is het gebouw in vervallen staat en de perfecte locatie voor een Kafka-eske voorstelling. Want daar staat de K in de titel voor, voor Kafka en voor zijn held Josef K.

Door een moeizaam sprekende en met de taal worstelende gids worden we langs negen video-installaties geleid. Hij heeft een mp3-speler en een koptelefoon op zijn hoofd en het lijkt er op dat hij daar zijn instructies vandaan haalt die hij vervolgens aan ons doorgeeft. We beklimmen op zijn bevel een lange reeks trappen naar de vierde verdieping en daar begint het. We zien op twee betonnen zuilen een man en een vrouw worstelen in een kleine ruimte tot het moment dat het hun gelukt is rechtop te komen staan.

Zo gaan we van ruimte naar ruimte en worden steeds opnieuw verbaasd door wat er te zien en te horen is. We zien drie in hun houding bevroren operazangers die voor ons zingen, we zien een man in een bak water, we gaan langzaam omlaag langs een flatgebouw naast een station en een groot aantal knuffelhondjes om hun as wentelen. Zelfs wat we niet te zien krijgen, het vuurwerk in een glazen kooi, krijgen we op video alsnog te zien.

Een wonderlijke en verbazingwekkende voorstelling. Er wordt ons door de gids nog een laatste installatie op het NAi in De Wereld van Witte de With beloofd, maar het is of te licht of het festival is al afgelopen, maar deze laatste installatie is er (nog) niet en we fietsen met alle opgeslagen beelden in ons hoofd naar huis.

Geen opmerkingen: