donderdag, december 03, 2009

Jules Romains: Donogoo-Tonka

Het vervolg op Les Copains is Donogoo-Tonka. Het begin van dit boek is werkelijk zeer fascinerend. Lamendin, de hoofdpersoon in dit boek, wordt door de hoofdpersoon uit Les Copains, Bénin, aangetroffen in deplorabele toestand. Lamendin wil zelfmoord plegen. Bénin neemt hem mee naar een café en raadt hem aan professor Miguel Rufisque te bezoeken die hem wel op andere gedachten zal brengen.

Nu moet ik er bij vertellen dat dit boek een filmscenario is, later bewerkt tot een toneelstuk. Maar ik las de Nederlandstalige, door Jo Spier geïllustreerde, scenario-versie. Er zijn bijna geen dialogen in dit boek omdat het werd geschreven in de tijd van de stomme film. Alles wordt beschreven.

Het kaartje dat Lamendin van Bénin krijgt vermeldt het volgende:

PROFESSOR MIGUEL RUFISQUE
117, Rue de Londres, 117
SPECIALIST VOOR ZELFMOORD
bezorgt u in een week tijds een heftige liefde tot het leven.

Bij deze professor wordt Lamendin aangesloten op allerlei fantastische apparaten en krijgt van het Instituut voor Biometrische Psychotherapie een wonderlijk recept mee. Hij moet op een bepaalde straathoek wachten, zestien bezette rijtuigen aftellen (lege tellen niet mee), in het zeventiende een plaatsje zoeken en zich overgeven aan de ogenschijnlijk belangrijkste persoon in het rijtuig.

Lamendin volgt het recept op en komt in contact met de heer Le Troubadec die een probleem heeft. Hij staat op het punt benoemt te worden in een belangrijk Aardrijkskundig instituut maar zijn benoeming is in gevaar. In het verleden heeft Le Troubadec in een lijvig boekwerk getiteld "De Aardrijkskunde van Zuid-Amerika" geschreven de plaats Donogoo-Tonka. Probleem is dat deze plaats niet bestaat en nooit heeft bestaan. Dit maakt zijn benoeming bijkans onmogelijk.

Daarop volgt een wonderlijk verhaal over hoe Lamendin er voor zorgt dat Donogoo-Tonka wel bestaat en zelfs tot grote bloei komt. De wonderen der wetenschap is de ondertitel en dat doet denken aan de ondertitel van Dr Knock, De triomf der geneeskunst.

Jammer van dit boek is dat langzamerhand de ontwikkelingen steeds voorspelbaarder en daardoor minder grappig worden. Dat maakt het iets minder geslaagd.

Illustratie uit het boek van Jo Spier

Geen opmerkingen: