zaterdag, augustus 03, 2013

Chalon-dans-la-Rue: De temperatuur loopt op


Ondertussen wordt het langzamerhand warmer in Chalon. Een paar dagen teurg waren er nog hevige onweersbuien die een groot deel van wijngaarden in de buurt van Beaune hebben verwoest, nu wordt het al snel rond de dertig graden. IK zie weer een voorstelling in de tent met open dak waar ik vanochtend begon. Gelukkig zit ik in de schaduw.

Nezdames et Nezsieurs: Hep! Les mobiles

Twee schoonmakers in fluorescerende vestjes zitten ons bij binnenkomst warm te maken voor wat zometeen komen gaat. Acrobaat, goochelkunst, een operazangeres. Ze zitten vol met aanstekelijke voorpret. Die ze proberen over te brengen op de binnenkomende toeschouwers. Als tenslotte iedereen binnen is wachten zij met ons op wat komen gaat. Maar er komt niets.
De twee schoonmakers gaan poolshoogte nemen en komen tot de ontdekking dat er achter de coulissen niemand klaarstaat. Maar het koffertje van de goochelaar staat er wel en andere attributen voor de show. Onder het motto 'ik heb nergens aangezeten' gaan ze met aan de slag om ons toch een daverende show te bezorgen. Het idee deed me denken aan 'Iets in de regen', een voorstelling van Carrousel die ik jaren geleden zag waarbij drie schoonmaaksters het podium opgaan in een verlaten theater. Maar alles is immers al eens gedaan, het is moeilijk om helemaal origineel te zijn.
Hep! Les mobiles is een aaneenschakeling van mislukkingen en vergissingen plus een enkele geslaagde truc. Een hilarische voorstelling van twee clowns, een dikke en een dunne.
Eén van de mooiste momenten in de voorstelling is een truc waarvan het onduidelijk is of die nou goed ging of mis ging. De slanke clown moet een kaart kiezen uit een stapel, die kaart tonen aan het publiek en de stevige clown zal zonder dat hij weet welke het is de juiste kaart trekken. De dunne laat ons de ruiten aas zien, maar bij het terugstoppen van de kaart in de stapel laat hij de hele stapel vallen waardoor alle kaarten verspreid over de grond liggen. De dikke pakt achteloos als eerste de ruiten aas op die toevallig heel prominent vooraan in het gras ligt. Dan krijgen beide mannen de slappe lach. Heeft de dikke per ongeluk de juiste kaart gepakt? Of hoort dit bij de show? Het duurt zeker meer dan een minuut voor beide clowns zich hervatten.

Dan is het weer zo'n beetje etenstijd en vertrekken we naar De Tuin der Lusten, een terrein aan de overkant van de rivier waar een kampement van Nederlanders staat opgeslagen en waar ook onze jongste dochter werkt als bardame.

Geen opmerkingen: