zondag, september 30, 2012

Wunderbaum: Detroit dealers

Walter Bart van Wunderbaum gaat in Detroit dealers samen met Maartje Remmers naar Detroit om daar een familiegeheim te ontrafelen. Zijn grootvader Arie, Opel-dealer en naar Detroit gereisd naar het moederbedrijf General Motors, heeft daar een liefdesbaby verwekt. Walter vindt er zijn half-nicht Rose maar zijn half-oom wil hem niet ontmoeten. Deze voorgeschiedenis wordt in een film van twintig minuten getoond, met live-muziek, als een aflevering van Spoorloos met een onbevredigend einde. Dan kan de voorstelling beginnen.

Maartje Remmers speelt drie fantastische typen auto's, de auto als een verleidelijke vrouw, de auto als giftige sluipmoordenaar en de elektrische auto van de toekomst. Nicht Rose blijkt overgekomen uit Detroit en doet een geweldig gore nigga-rap. Walter Bart zelf ontpopt zich als autohater en fietsactivist. Hij heeft dezelfde ambivalentie tegenover auto's als ik. Mooi om naar te kijken, maar slecht voor mens en milieu.

Detroit Dealers heeft zelf ook iets ambivalents. De losse scènes zelf zijn stuk voor stuk goed en interessant om naar te kijken, het geheel is nogal vormeloos. Allerelei thema's worden aangesneden en losjes behandeld en het einde waarin de ontmoeting tussen Arie en Florence, de moeder van de liefdesbaby, wordt nagespeeld brengt de voorstelling tot een mooi einde. Maar al met al niet Wunderbaum's beste voorstelling.

Geen opmerkingen: