donderdag, februari 25, 2010

Een avond Nick Lowe

Met de band doen we een avond Nick Lowe. De bassist is op wintersport, we zijn met zijn vieren en ik moet de bas hanteren. Tot mijn schrik heeft onze Gekuifde Gitarist een fretloze bas meegenomen. Dat is oppassen geblazen. Ik ben al niet goed in het stemmen van een gitaar dus basgitaar spelen zonder fretten lijkt me niet makkelijk. Het gaat me uiteindelijk redelijk goed af (denk ik, ik heb de opnamen nog niet gehoord).

Het is weer een gezellige avond. We spelen een vijftal covers van Nick Lowe en ook van Brinsley Schwarz. What's so funny 'bout peace, love and understanding? (blijft altijd actueel), I knew the bride when she used to rock'n'roll (lekkere Chuck Berry-achtige rocker), I love the sound of breaking glass (eenvoudig nummer maar moeilijk te spelen), Tonight (die bijna in één keer helemaal goed gaat terwijl het schema niet eenvoudig is) en Crackin' up (blijft een beetje modderig). Goed begin, matig einde.

Ik heb Nick Lowe één keer live gezien in Rotterdam in Nighttown met Paul Carrack, John Hiatt, Martin Belmont en Terry Williams zoals hier in Rockpalast.

Geen opmerkingen: