Bloed en schoenen

Totdat, ik denk een jaar of vijf daarna, op de Oude Dijk vlakbij mijn huis een braderie stond, waar je je in kon schrijven. Ik schreef me in op een formulier en enige tijd later kreeg ik een oproep. Ik ging erheen. Naar de Bloedbank die zich toen nog op de Westersingel bevond. Ik werd goedgekeurd en sindsdien geef ik al twintig jaar bloed. Een enkele keer gaat het mis, zoals toen ik terugkwam uit Italië en door het eten van teveel wit brood mijn ijzergehalte te laag was, toen ik uit China terugkwam en in malariagebied vertoefd had. Daarom was ik ditmaal benieuwd of Turkije tot de risicogebieden behoorde. Dat was niet zo.
Voor de Rotterdamse Bloedbank heeft Dick Bruna (illustratie) het symbool ontworpen, de pelikaan. Waarom de pelikaan?
De pelikaan beschikt over een enorme snavel met daaronder een grote keelzak. Uit die keelzak worden de jongen gevoerd met halfverteerd voedsel dat roodkleurig is. Sommige pelikanen vertonen bovendien in de broedtijd een bloedrode vlek op de borst; hun keelzak is dan eveneens rood. In de middeleeuwen leidde dit tot het volksgeloof, dat de pelikaan zijn eigen borst openprikte, om zijn jongen met het eigen bloed te voeden. Hiermee werd de pelikaan een symbool van de liefde van Christus voor de mensen en de naastenliefde. Ook soberheid wordt aan deze vogel toegeschreven: hij neemt niet meer voedsel tot zich dan voor de instandhouding van het leven noodzakelijk is. Nadat ik bloed gegeven had ging ik op zoek naar een bril. Die vond ik niet, wel een paar nieuwe schoenen. Geen puntschoenen zoals vorig jaar op 22 december, maar hele mooie Floris van Bommel-schoenen.
Reacties