Mysterieuze figuur

Als ik terug ben bij het achterpad zie ik dat hij een eindje verderop loopt. Ik besluit hem te volgen. Ik loop hem stiekem achterna. Ik stel me steeds verdekt op als een geheim agent die iemand achtervolgt. Hij steekt het pleintje met de speeltoestellen over en loopt het volgende achterpad in. Ik blijf hem volgen. Waar het achterpad een bocht maakt loopt hij een tuin in en komt er even later weer uit. Ik loop verder. Hij staat stil in de bocht. "Zoek je iets?" vraagt hij als ik aan kom lopen. "Ik ben op weg naar huis", zeg ik. Het is een jonge man of jongen en ik ben toch wat angstig. Wat als hij me aanvalt? Ik loop door en aan het einde van dit pad om, door de straat, over het pleintje en via ons eigen achterpad terug naar ons huis. Ik loop het achterpad in en zie hem opnieuw staan. Bij onze eigen schuur en die van de achterburen. Ik moet er langs dus besluit ik er naar toe te lopen. Als ik bij onze tuin ben zegt hij: "O, je woont hier. Ik wilde even een blowtje maken, dat kan niet thuis met de kleintjes," hij zegt nog iets dat er soms vreemde figuren rondlopen. Rotterdams accent. Dat beaam ik. Ik zeg dat ik dat ook gehoord heb en dat ik daarom even ging kijken. Hij zegt iets vaags over dat hij zo naar huis gaat. Ik weet zeker dat hij het is. Toch lijkt hij me tamelijk normaal. Een ongevaarlijke weardo.
Reacties