Lijsttrekkers live

Ongeveer negentien jaar geleden speelde mijn vrouw in het enige toneelstuk waar ze ooit in speelde. De Bezetenen van Elias Canetti, een heftig stuk over determinisme, geregisseerd door de Griekse regisseur Apostolos Panagopoulos, in theater Concordia in Enschede. Dat was niet zo'n geweldige ervaring voor mijn vrouw en daarna heeft ze nooit meer toneel gespeeld. In dat stuk speelde een heel jong meisje met zwarte krullen. Het stuk handelde over een volk dat een capsule om de hals had waarin stond wanneer ze sterven moesten. Deze capsule mocht alleen geopend worden door de leider, een soort van hogepriester, de Capsulaan. Het jonge meisje met zwarte krullen moest al heel vroeg in haar leven sterven. Dat meisje werd gespeeld door Femke Halsema.
Ongeveer twee jaar geleden stierf mijn ex-vriendin. De vrouw waarmee ik in mijn studententijd twee jaar lang verkering had gehad. Volkomen onverwacht viel er een rouwkaart op de mat. Ik had haar al enige jaren uit het oog verloren, wist niets van haar ziekte en dood. Het bericht van haar overlijden viel rauw op mijn dak. De uitvaart vond plaats vanuit de Nieuwe Kerk in Den Haag, een gigantische kerk. Ondertussen was ze van de studente Bestuurskunde waarmee ik een verhouding had en met wie ik een tijd lang verwacht had te zullen trouwen, opgeklommen naar een belangrijke post, secretaris-generaal bij het Ministerie van Sociale Zaken. Bij haar overlijden sprak de staatssecretaris van het ministerie, toen nog een progressieve en enigszins linkse liberaal. Nu is hij de mijns inziens enigszins naar rechts opgeschoven lijsttrekker van de VVD, Mark Rutte.
Foto: omdat ik al zoveel plaatjes van Femke heb laten zien ditmaal voor de vrouwelijke lezers Mark Rutte.
Reacties