Vrouw van de Zee

Dan ben ik de boekenkast aan het ontstoffen en vind allerlei dingen terug. Oude foto's, oude tekeningen, oude dagboeken. Ik kom langs de theaterstukken en zie eensklaps Ibsen staan. Mijn eerste stuk, tenminste het eerste stuk dat ik regisseerde, maar ook een van de eerste stukken die ik zag, was van Ibsen: Hedda Gabler. Twintig jaar geleden is het dat ik het geregisseerd heb. Daarna heb ik ooit nog Bouwmeester Solness geregisseerd. Ik hou van Ibsen, van zijn zwaarmoedigheid, van zijn symboliek. Ik denk dat ik het gevonden heb, de bezetting lijkt ook te kloppen. Maar als ik nog eens tel is er een man te weinig of een vrouw teveel. Het is maar hoe je het bekijkt.
Ik zie Ibsen en Hedda Gabler in ieder geval zitten en ga op zoek in de catalogus van de bibliotheek. Ik vind twee bundels waar Hedda Gabler in te vinden is. Dan valt mijn oog op een andere titel: De Vrouw van de Zee. Is dat niet een nog veel beter idee? Ik bestel het bij de bibliotheek en reconstrueer het stuk in mijn hoofd. De Vrouw van de Zee (Ellida) is verloofd geweest met een zeeman. Hij is verdronken, of tenminste dat denkt ze. De vrouw trouwt, met de veel oudere Dokter Wangel, die twee dochters heeft, ongeveer van haar eigen leeftijd. Dan keert de mysterieuze zeeman terug om zijn vrouw op te eisen. Ze twijfelt. Daarover gaat het stuk. Zal De Vrouw van de Zee meegaan en haar man en stiefkinderen verlaten of blijft ze? Laat dokter Wangel zijn vrouw gaan? Een mooi en mysterieus stuk.
Foto: Marjon Brandsma als Ellida en Joop Admiraal als dokter Wangel
Reacties