Marguérite Duras: L'amant

Nu, eindelijk, vele jaren later, lees ik L'amant. De geschiedenis van haar jeugdliefde, een verhaal dat haar hele leven misschien wel heeft gevormd of in ieder geval berïnvloed. Een meisje van vijftieneneenhalf, ze noemt de leeftijd enkele keren expliciet, wordt de minnares van een oudere, volwassen Chinese man, de minnaar uit de titel. Hij is rijk en onderhoudt haar. Tegen de achtergrond van deze liefdesgeschiedenis wordt het verhaal van het gezin waaruit ze voortkomt beschreven. Niet chronologisch, heen en weer, op en neer in de tijd. De moeder die op de achtergrond stilzwijgend goedkeurt wat haar dochter doet, de oudere broer, een bedrieger en kleine crimineel die de erfenis van de overleden vader er doorheen jast, en de jongste broerdie vroegtijdig om het leven komt, ver van huis en ver van zijn familie. Een indrukwekkend boek dat in bijna niets lijkt op wat ik er van te voren van verwachtte ondanks het feit dat ik toch een redelijke indruk had van hoe en waarover Duras schreef.Tegelijk denk ik dat ik nu anders lees met zelf een dochter van vijftien in huis, bijna de leeftijd van de hoofdpersoon. Een geweldig boek met een ontroerend einde.
Reacties